|
|

Kolagen stanowi 30%
całkowitej masy białka ludzkiego i jest odpowiedzialny za:
sprężystość skóry
jędrność skóry
właściwe nawilżenie skóry
ciągłą odnowę jej komórek
Bierze udział w funkcjach życiowych niemal wszystkich układów,
narządów i tkanek. Wraz z wiekiem organizm traci zdolność odbudowy
kolagenu. Do zaburzeń w tworzeniu kolagenu dochodzi również w sytuacji
nasilonego jego niszczenia, przy ciągłych przeciążeniach (aktywność
fizyczna, sport wyczynowy) oraz chorobach autoagresyjnych (zwyrodnienie
stawów). Zaburzenia w metabolizmie kolagenu objawiają się nie tylko
dysfunkcjami w obrębie aparatu ruchu (sztywność, bóle około-stawowe),
ale również w tych tkankach i narządach, dla których kolagen i
substancje bliźniacze pełnią funkcje strategiczne.
Przy niedoborze kolagenu pojawiają się starcze zmiany ciała:
zmarszczki, przebarwienia, cellulitis, suchość
skóry, matowienie paznokci i włosów, przykurczenie
sylwetki.
Najgroźniejsze dla zdrowia i życia są zaburzenia w układzie
odpornościowym, gdzie kolagen sprawuje bardzo ważną funkcję obronną -
ogranicza wnikanie i rozprzestrzenianie się ciał patogennych - toksyn
środowiskowych, drobnoustrojów i komórek nowotworowych. Wszystkim tym
przypadłościom można zapobiegać lub opóźniać ich pojawianie się
uzupełniając kolagen.
Kolagen to białko proste, zbudowane wyłącznie z aminokwasów,
należące do białek włóknistych, czyli mówiąc ściśle, fibrylarnych
skleroprotein. Zbudowany jest z długich, spiralnych łańcuchów
peptydowych, w których występuje 19 aminokwasów. Najważniejsze z nich
to:
prolina
glicyna
hydroksyprolina
hydroksylizyna
przy czym ostatnie dwa nie występują praktycznie w białkach innych.
Z kolei aminokwasy zbudowane są z pierwiastków węgla, tlenu i wodoru,
wchodzących w reakcje z atomami azotu. Połączenie się co najmniej stu
aminokwasów prowadzi do powstania łańcucha polipeptydowego. Tak rodzi
się białko. Tak powstaje również kolagen.
W przypadku kolagenu, skład aminokwasowy jego łańcuchów powoduje, że
tworzą one spiralę przybierającą kształt przestrzenny i nazywaną s u
p e r h e l i s ą .
foto.
Włókna kolagenu ludzkiego.
Włókna kolagenowe wbudowane
są w elementy narządowe stanowiąc skomplikowane struktury błon zewnątrz
i śródnarządowych.
KOLAGEN jest podstawowym budulcem włóknistej tkanki łącznej
organizmów żywych. W budowie kolagenu bierze udział 19 różnych
aminokwasów. Najbardziej charakterystycznymi są: HYDROKSYPROLINA,
HYDROKSYLIZYNA. Aminokwasy te nie występują w innych białkach lub
występują sporadycznie w niewielkich tylko ilościach. Występowanie
hydroksyproliny jako specyficznego aminokwasu wykorzystuje się do
ilościowego oznaczenia kolagenu. Badania gerontologiczne wykazują
jednoznacznie, że procesy starzenia się skóry zachodzą w tkance łącznej,
której głównym składnikiem jest kolagen. Fizjologiczny proces starzenia
się skóry polega na postępującym przekształcaniu się kolagenu
rozpuszczalnego znajdującego się w młodej tkance do postaci
nierozpuszczalnej na skutek biologicznego procesu starzenia się tkanki
łącznej. Skóra traci swoją elastyczność i zdolność pęcznienia z powodu
zmniejszającej się zdolności wiązania wody. Ubytek rozpuszczalnego
kolagenu jest więc zjawiskiem naturalnym w procesie starzenia, ale z
punktu widzenia kosmetyki-nadzwyczaj niepożądanym. Istnieje więc
uzasadniona konieczność uzupełnienia niedoboru białka poprzez stosowanie
preparatów kosmetycznych zawierających KOLAGEN ROZPUSZCZALNY,
który spełnia rolę naturalnego środka nawilżającego.
Białko z grupy skleroprotein (czyli albuminoid, w których wyróżnia się
dwie grupy skleroprotein: typu keratyny i typu kolagenu)
stanowiące główny składnik białkowy tkanki łącznej, w której tworzy
włókna kolagenowe zbudowane z pojedynczych cząsteczek kolagenu
(tropokolagen). Cząsteczka kolagenu złożona jest z trzech łańcuchów
polipeptydowych prawoskrętnych, które owijając się wokół wspólnej osi
tworzą superspiralę lewoskrętną. Cząsteczki kolagenu są syntetyzowane we
wnętrzu komórki, przedostają się do przestrzeni międzykomórkowej i tu
następuje formowanie się włókien. Kolagen jest oporny na działanie
enzymów proteolitycznych. Swoistym enzymem rozkładającym kolagen jest
kolagenaza produkowana przez pewne szczepy bakteryjne. W gorącej wodzie
kolagen pęcznieje, a po dłuższym ogrzewaniu do wrzenia ulega denaturacji
i przechodzi w żelatynę, białko rozpuszczalne w wodzie i podatne na
działanie enzymów proteolitycznych.
Kolagen, elastyna, keratyna - to proteiny podporowe
skóry, zapewniające jej odpowiednie napięcie, nawilżenie,
sprężystość, elastyczność i jędrność. Od mniej
więcej 25 roku życia, skóra ludzka zaczyna powoli tracić te cechy,
podobnie jak mięśnie tracą siłę, a kości ubożeją w wapń. Wszystkie te
objawy starzenia się człowieka wynikają z postępującego deficytu
kolagenu rozpuszczalnego, którego biosynteza jest z wiekiem coraz
słabsza. Po trzydziestym roku życia, u każdego praktycznie
człowieka rozpoczyna się zanik gruczołów łojowych i potowych oraz
postępujące wysychanie i wiotczenie skóry. Pojawiają się zmarszczki.
Dzieje się tak wskutek osłabienia włókien elastyny i kolagenu,
stanowiących najważniejsze składowe podścieliska łącznotkankowego. Wolne
rodniki, toksyny i enzym zwany kolagenazą niszczą włókna białkowe, a w
organizmie spada poziom mikroelementów i witamin stymulujących naturalną
produkcję kolagenu przez fibroblasty i chondrocyty. Obrót kolagenu w
organizmie trwa przecież nadal, lecz im bliżej starości, tym procesy
degradacji zaczynają przeważać nad procesami syntezy, szczególnie
syntezy kolagenu rozpuszczalnego, który zapewniał dotąd skórze
elastyczność i możliwość pęcznienia, dzięki zdolności wiązania wody.
|